به قلم :  پریسا   یکشنبه 1 مرداد 1391   07:02 ب.ظ  

تاریخ شاهنشاهی ای که هخامنشیان بر اثر دلاوری های خود ایجاد کردند طی ثلث هزاره ی اول ق.م است.

ملل وتمدن های دیگر به حیات خود ادامه میدادند. اما در مجموعه جهان مسکون صف اول را شاهنشاهی

مذکور اشغال کرده بود و مورخ هم موظف است که تقریبا همیشه حوادث را در جریان تا ریخ مزبور مورد مطالعه قرار دهد.

تصور ایجاد یک دولت در ایران مدیون هخامنشیان است و آنان این تصور را به حقیقت مقرون ساختند .

دوام واستقلال این دولت میراثی بود که ایشان برای اخلاف به جاگذاشتند .

 روش اداره ی هخامنشیان در داخل به هیچ وجه شباهتی با روش رومیان ندارد چه در امپراطوری اینان 

ملل مغلوب مجبور بودند خود را به پایه ی فرهنگ عمومی برسانند و

در اقتصاد مشترک سهیم باشند این امر غالبا مستلزم آن بود که مردمی که اصل و منشا آنان مانند سنن

و استعداد های مختلف بود خود را به درجات عالی تر برسانند .

وضع امور در زمان کوروش و داریوش با آنچه گفته شد اختلاف دارد .

صرفه نظر از بعضی نواحی دوردست که سطح فرهنگ مردم پایین بود پادشاهان مزبور در شاهنشاهی خود که وسیع ترین شاهنشاهی در تاریخ دنیا است ترکیبی از تمدن های قدیم به وجود آوردند زیرا کشور انان

شامل بین النهرین سوریه و مصر و آسیای صغیر شهر ها و جزایر یونانی وقسمتی ازهند بود.

اگرهخامنشیان این ممالک را با سطح تمدن مخصوص خود تطبیق میدادند سیر قهقرایی به شمار میرفت.

آنان به منزله ی تازه واردان در اجتماع ملل تفوق تمدنت های قدیم مزبور آگاه بودند.

بنابر استقلال داخلی وسیعی که در زمان کوروش اعطا شد و بنا بر سیاست زیرکانه داریوش این فرهنگ های قدیم محفوظ ماندند. وشاید هم در توسعه ی ثبات و استقرار مملکت موثر شدند.

 در سراسر تاریخ شاهنشاهی این فقدان تعادل ضعفی پنهان و خطرناک بود.در سراسر تمایلات توسعه طلبانه ی  قوم جوان و پر حرارت پارس همان یکی از علل شکست های بزرگ و سقوط نهایی به شمار میرود

امپراطوری روی نتیجه توسعه ی تدریجی بود و آن در طی قرون وسعت یافته بود هخامنشیان ازیک پادشاهی کوچک گمنامی که در دامنه ها ی جنوب غربی ایران مستقر بود بیردون آمدند و شاهنشاهی وسیعی

فقط در دوران یک نسل به وجود اوردند اما هرچه که به سرعت رو به ترقی گذارد مشکل است برشالوده مستحکمی دوام یابد .

آشوب ها ی نخستین که بر اثر مرگ پسر کوروش در این شاهنشاهی رخ داد  چندان شدید بود که فقط مردی مقتدر مثل داریوش میتوانست اوضاع را آرام نگه دارد.البته میتوان این دوره ی حزن آور تاریخ هخامنشیان را با جنگ های داخلی روم مقایسه کرد.




طبقه بندی: هخامنشیان،
نظرات