به قلم :  پریسا   جمعه 30 تیر 1391   07:49 ب.ظ  

پس از مرگ وی پادشاهی پارسیان عبارت بود از ایالت پارسوماش که انشان و پارسه نیز بدان افزوده

شده بود .او قلمرو خود را مانند سلاطین مرونژی بین دو پسر خویش تقسیم کرد:1- اریارمنه که در ناز

ونعمت به دنیا آمده بود(640-590 ق-م)   2-کوروش اول(حدود640-600)که شاه بزرگ پارسوماش شد.


لوحه ای زرین روی آن به علایم میخی و به زبان پارسی باستان عناوین اریارمنه نقل شده تصادفی در همدان به دست آمده.شاه مزبور می گوید:این سرزمین پارسیان که من مالک آنم دارای اسبان نیک و مردان نیک است


خدای بزرگ اهورا مزدا آن را به من داده . من پادشاه این سرزمینم. این لوحه قدیمیترین  شی  متعلق به هخامنشیان است که تا کنون شناخته شده است. و آن پیشرفت بسیاری را که قبایل پارسی در قرن هفتم ق .م

کرده بودند نشان میدهد. درصورتی که قبایل ذکر شده تازه از حالت نیمه چادرنشینی به حالت قومی نیمه خانه نشین در آمده بودند .


الفبای آنان که با علایم میخی نوشته شده معرف پیشرفتی حقیقی در خط علامتی و هجایی آشور و عیلام است که هنوز مورد استفاده ودر ایجاد خط مورد بحث موجب الهام بوده است.

پارسیان در آغاز تاریخ خود آنگاه که حکومت کوچکشان هنوز در حالت تکون بود کاری را انجام دادند

که به نظر میرسد ساکنان اصلی نجد ایران در طی قرن ها هرگز در صدد آن برنیامده بودند

و در همان هزاره ای که پارسیان در سرزمین مذکور اقامت کردند زبان خویش را به خط خود تعبیر و بیان نمودند کشف لوحه ی اریارمنه تنها لوحه از نوع خود نیست چندان خارق العاده به نظر می آید که بعضی محققان از قبول آن به عنوان سندی اصیل خود داری کرده اند.

پارسیان ازآغاز تمدن خود ابتکار روح خلاق خویش را که میتوانست اندیشه ای خارجی را اقتباس و برا ثر نبوغ

خود آن را تغییر شکل دهد نشان دادند.


حوادثی که در عیلام پیش آمد  موجب گردید که آشور ضد دولت مذکور اقدامات نظامی به عمل آورد.

تاماریتو پادشاهی که جرات کرد وفاداری خود را نسبت به آشور بانیپال اظهار دارد به وسیله سرداری محلی معزول گردیده فرار کرد ولی در دست سپاهیان آشور افتاد و در نینوا حبس گردید رفتار پادشاه جدید

عیلام نسبت به آشور به زودی طوری به مشکوک به نظر رسید که آشور بانیپال تصمیم گرفت کشور را پیش ازآن که وضع بدتر شود او رابکوبد . فرمانده آشوری دو هدف داشت: شوش در جنوب و ماداکتو در دره کرخه وسطی در شمال.


ماداکتو و عده ای از شهر های عیلامی واقع در مسیر رودخانه ی ذکر شده (کرخه) تصرف شدند.

عاقبت  آشور بانیپال دوباره شاه تاماریتو را در شوش برتخت نشانید و قدرت از دست رفته را به او بازگردانید

این تجدید نظم مدتی کوتاه طول کشید و پادشاه مورد حمایت آشور بار دیگر خلع گردید و به حامی خود(آشوربانیپال) پناه برد. قوای ضد آشور به جنبش افتادند و آشور بانیپال تصمیم گرفت کار را با عیلام

 یکسره کند آشور که ربع قرن به انقراض خودش باقی مانده بود عیلام قدیمی ترین دشمن بابل را برانداخت.

ماداکتو تصرف شد کرخه معبر فاتحان گردید و شوش غارت شد و آشوریان در تعقیب پادشاه عیلام عده ی

بسیاری از شهر های آن کشور را تسخیر کردند. از جمله دوراونتاشی (چغازنبیل امروزی) شهر سلطنتی

 عیلامی که توسط اونتاش گال بنا شده بود.

سپاهیان آشور در دنباله فتوحات خویش از رود ایدیده عبور کردند و به هیدالو که باید در ناحیه شوشتر باشد

رسیدند.سردار آشوری از اینجا نیز دورتر رفت و به اولین کوه های فرعی سلسله جبار بختیاری که مشخص

سر حد غربی دولت پارسوماش بود رسید.

پادشاه این مملکت که منشی آشوری نام اورا کوروش ضبط  میکند کوروش اول پسر چیش پیش بود.

که به عنوان وثیقه وفاداری نسبت به دولت فاتح قبول کرد فرزند ارشد خود اروکو را به منزله گروگان

به آشور بسپارد.


این حادثه که اولین تماس مستقیم بین پارسیان و آشوریان بود اطلاعات بسیار مفیدی در خصوص تجدید سرزمین پارسوماش که حاوی منطقه ای بود که  مسجد سلیمان یعنی مرکز استخراج نفت در آن قرار دارد به مامیدهد.

 

 

 

 

                          

 




طبقه بندی: پارسیان،
نظرات