به قلم :  پریسا   یکشنبه 13 مرداد 1392   09:47 ب.ظ  

برستــیــــغ افتخـــارات وطــــن                    می درخـــشد نام فرمنــد سه تن

نام زرتشت اولین یکتاپرســـــت                   افسری بر تارک این قلــــه است

راستی و مهر ونیکی دین اوست                  صلح و انسان باوری آیین اوست

مردمان در چشم او یــکسان بُدند                  چون که آنان جملگی انسان بُــدند

با ســه اصل جاودان و سرمــدی                  شد نــمادی از فــــــروغ ایـــزدی 

بعد از اوهم کوروش روشن روان                 آن ابر مــرد جهـــــــان باستـــــان

پرچم آزادگــــی را برافــــــراشت                او حقـــوق هر کسی را پاس داشت

مهرورزی کرد با هرکس که بود                 پارسی و مــــــاد و لیــــدی و یهود

لوحـــــه اش بنیــــــان آزادی بُود                بــــذ ر آزادی برش شــــــــادی بُود

زان سپـــس فردوســــی آزاد مرد               خفتــــگان را در وطــــن بیدار کرد

شعرهایش جان ز نو در تن دمیــد               شور مــــلی در تن میهــــــن دمیــد

بـــرد پــــی بر ریشه ها بیـــخ ما                روشنی بخشیــــد بر تاریــــــخ مــا

داد با شهنامه ایــــــران را توران               آن توان شد ، آرمــــــــــانی جاودان

گرچه بس ایرانی فرزانــه نیــــــز              بهر مــــا هستند پـــــــر ارج وعزیز

لیک بی تایند در هر روزگــــــــار             آن سه انسان باور ایران تبــــــــــار

 

توران شهریاری

(نقل از روزنامه امرداد به تاریخ 28 فروردین ماه 1384)

 

 

 


برچسب ها: شعری در ستایش کوروش بزرگ، شعر در ستایش فردوسی، شعری در ستایش زرتشت، شعری در مدح و ثنای کوروش کبیر، شعری در مدح و ثنای فردوسی، شعر تاریخی، زرتشت،